Super Mario Run

De smartphone-Mario mag dan de verwachtingen niet helemaal inlossen, ik vind het een prima spelletje – al heb ik evenmin het volledige spel gekocht. Misschien hebben casual gamers zoals ik nu eenmaal genoeg aan de gratis levels – het verzamelen van die roze, paarse en zwarte munten is echt niet zó makkelijk. En tien euro is tien euro, hé.

Misschien hebben casual gamers als ik gewoon ook keiveel reeds betaalde maar nog ongespeelde oude games liggen. Wél meen ik: liever eenmalig voor het hele spel betalen dan duusd microtransacties.

I mean, like…

Run The Jewels

Gijlie weet dat al, maar Run The Jewels is al enige jaren de beste hiphopgroep van het moment. Dat ik de heren maar heb leren kennen dankzij de aftiteling van een zekere Silicon Valley-aflevering, heeft daar ook mee te maken, laat dat duidelijk zijn.

Disney Afternoon Collection

Capcom brengt enkele oude Disney-games opnieuw uit als bundel, meldt The Verge. (En waarom zouden ze dat niet doen, na het recente – en tijdelijke – succesje van de NES Classic Mini?)

Anyway: won’t buy. Ik heb immers gewoon alle vijf van de zes de originele spellen, en een Raspberry Pi, emulator incluis, die ik in een-twee-drie op mijn HD-tv aansluit.

Van zowel Rescue Rangers 2 als Ducktales 2 wordt trouwens beweerd dat ze (relatief) veel geld waard zijn omdat ze bij de laatste NES-games horen die nog zijn uitgebracht. Verkopers op eBay vragen al snel enkele honderden dollar. Voor de (Europese) PAL-versies geldt dat vast niet of veel minder, maar toch: een beetje dromen kan geen kwaad, hé.

Vanaf 18 april is de bundel te koop (voor PS4, Xbox One en PC).

Handdruk?

‘Een handdruk dan maar?’
Hij doet alsof-ie ’t niet hoort
Moeizame glimlach

Ik moet meer schrijven. Dat mag al eens een haiku zijn.

Generatie Doem

Met de millennials (luitjes die nu tussen 15 en 35 jaar oud zijn – give or take, want niemand weet het zeker), beweren opiniestukjesschrijvers over de hele wereld, komt het nooit nog goed.

Ik vat even de ondervindingen van said schrijftalentjes samen: “Mijn generatie is een bende verwende f–kers. Allemaal, een voor een, behalve ik – dat spreekt.

Graag voeg ik daaraan toe: ze veralgemenen en projecteren dat het een lieve lust is – óók al niet netjes.

Diezelfde opiniestukjes helemaal wegzetten als onzin is evenwel ook niet correct: zo bevatten ze steevast onbetwistbare waarheden als ‘er werd ons allen wat voorgelogen’, ‘keuzevrijheid is altijd een illusie’ en ‘vroeger was alles anders’.