Vanavond was zo’n typische woensdagavond. Zo eentje van:
- je harde schijf herpartitioneren
- Ubuntu op de vrijgekomen schijfruimte installeren
- merken dat die je WiFi-sleutel niet herkent
- terug naar Windows dus, om online de Linux-driver te zoeken
- en opnieuw naar Ubuntu om die te compileren
- blij zijn dat je ook onder Linux draadloos kunt surfen
En niet één keer iets misgelopen. Yay!
Update: Blijkbaar gaan niet alleen op ‘t werk zo’n dingen steevast fout. 
Donderdag bleek het gedaan met surfen, en na vrijdag had ik nog steeds geen oplossing gevonden. Omdat ‘drastisch’ mijn middle name is, heb ik de boel dan maar meteen gewist. Eerst GRUB, om later niet in de problemen te komen—een ezel, een steen, you know—en dan Ubuntu zelf. Van Windows ben ik bij nader inzien de laatste tijd al bij al tevreden, en voor een leven zonder WiFi of mijn externe audio-interface voel ik me nog veel te jong…