Wakker worden. Vaststellen dat het nog maar 13 uur is. Op dan maar.

Ontbijt. Als in: américain préparé, mainly. Vergezeld van tabasco en Worcestersaus, en het minimum aan pistolet. En chocolademelk. Hoe meer bier je de vorige avond dronk, hoe groter ‘s morgens de zin in warme choco, lijkt het wel.

Baf. Als in: zichzelf neerleggen in de zon. En nadien niet meer bewegen. Het een half uur volhouden. Die halters nog eens de lucht insteken. Het na vijf minuten voor bekeken houden. Een boek dan maar. Garp, als beginnend Irving-lezer. Het na zeven pagina’s voor bekeken houden.

Filet pur en frieten, constante waarde op zondagavond. En dan Tony Soprano. Zonder zelfs maar een blik te werpen op het hoe dan ook teleurstellende tv-aanbod. Seizoen 1, nog maar. Aflevering 3. Aflevering 4.

Tanden poetsen. Een nieuwe obsessie, lijkt het wel. Scheren. Enigszins, althans, want met de trimmer. Dan op tijd het bed in. Met boek. Opnieuw Garp. Het hoe dan ook te laat maken. En slapie doen.