Je zou ‘t kunnen beschrijven als een haast kinderachtig artistiek willen zijn, eigenhandig zo’n t-shirt bekliederen. Je zou het ook kunnen bestempelen als pure beroepsmisvorming, want ik noem het een prototype.

Feit is, prototypes zijn mijn ding. Tot voor kort vooral op, maar recenter ook naast de werkvloer. Artistiek willen zijn is dat minder, maar soms (en helemaal niet vaak genoeg) kan ik het kliederen niet laten.

En dus, ik aan de slag. Met textielverf uit De Banier en kwaliteitstextiel uit Zeeman, godbetert. Prototypes hoeven immers niet duur te zijn.

De originele vectortekening netjes schalen en dan afdrukken op ‘n stuk hoogwaardig karton, met een cuttermesje en het daarbij gepaarde gevloek de lijntjes nauwkeurig afgaan, een en ander nog eens nameten, en dan maar sjabloneren. Eveneens netjes en nauwkeurig.

Eerst het wit en dan het zwart. Vervolgens, met de losse hand, wat details links en rechts. Om af te sluiten met enig retoucheerwerk waar ik eerst, ondanks alle voorzorgsmaatregelen, wat te weinig voorzichtig was.

Ziedaar het eerste officiële, handbeschilderde, en (voorlopig) volkomen unieke, Ochtendgrijs-shirt.

Noot: Nu nog de tijd vinden om dit enkele keren over te doen, en ik kan opnieuw enkele beloftes nakomen… Ach.

Hoe dan ook, de definitieve kleur blijft nog even een verrassing.

Wie óf op 13 juni z’n stemformulier van een zelfgeschetste fallus voorzag en dat kon bewijzen, óf in diezelfde periode ondergetekende een postkaart met daarop soortgelijke afbeelding (een ietwat verdachte antieke tempelzuil, bijvoorbeeld) toestuurde, zou immers in de prijzen vallen.

Omdat grijs ons ding is, schittert een ‘s mans meer artistieke creaties hieronder in sierlijk zwart-wit.

Ben ermee bezig!