Nu kijk ik normaalgezien nooit tv, maar toen ik laatst bij m’n vriendin in de zetel lag te wachten tot ik voor het avondeten kon aanschuiven, zapte ik hem ineens opnieuw tegen ‘t lijf: De Cock. Met C-O-C-K, nog wel. Napratend met vrouw en collega’s na ‘t oplossen van een zaak.

Zo zou ik dat ook doen, dat napraten, mocht ik rechercheur zijn. Als ik privé-detective was, daarentegen, zou ik waarschijnlijk napraten met alleen mezelf en een glas whisky. En dat bij voorkeur in een Amerikaanse stripclub.

Maar bon, wat ik wilde zeggen: voornamen, who needs ‘em? Detectives alvast niet. Maar ook hun bedenkers brengen het er meer dan behoorlijk af zónder. De Cock en Baantjer. Of Aspe, met z’n Van In. En dan heb je nog Deflo, al ben ik diens hoofdpersonages alweer vergeten—maar ze hebben dan ook geen televisieserie.

Tot slot: ook Morse vermeldt nooit z’n voornaam. Wie hem niettemin als eerste weet neer te pennen, krijgt … euh, niks een t-shirt. Enigszins cryptische tip: kombuis.