Holy shizzle! De klare lijn van Ethan Rilly!
(Weerom via Drawn.)
Berichten met trefwoord ‘klare lijn’
Woestijn
Onderstaande prent was oorspronkelijk bedoeld als cd-cover en bleef dan wegens gebrek aan tijd maandenlang jarenlang onaangeroerd. Zo gaat dat immers. Wie weet geef ik ooit een wat grotere versie weg, als wallpaper bijvoorbeeld.
Note to self: ‘t Is veel te lang geleden dat ik nog eens een potlood heb vastgepakt.
Het officiële Ochtendgrijs-shirt
Met enige vertraging stel ik u voor: het officiële Ochtendgrijs-shirt.
Je zou ‘t kunnen beschrijven als een haast kinderachtig artistiek willen zijn, eigenhandig zo’n t-shirt bekliederen. Je zou het ook kunnen bestempelen als pure beroepsmisvorming, want ik noem het een prototype.
Feit is, prototypes zijn mijn ding. Tot voor kort vooral op, maar recenter ook naast de werkvloer. Artistiek willen zijn is dat minder, maar soms (en helemaal niet vaak genoeg) kan ik het kliederen niet laten.
En dus, ik aan de slag. Met textielverf uit De Banier en kwaliteitstextiel uit Zeeman, godbetert. Prototypes hoeven immers niet duur te zijn.
De originele vectortekening netjes schalen en dan afdrukken op ‘n stuk hoogwaardig karton, met een cuttermesje en het daarbij gepaarde gevloek de lijntjes nauwkeurig afgaan, een en ander nog eens nameten, en dan maar sjabloneren. Eveneens netjes en nauwkeurig.
Eerst het wit en dan het zwart. Vervolgens, met de losse hand, wat details links en rechts. Om af te sluiten met enig retoucheerwerk waar ik eerst, ondanks alle voorzorgsmaatregelen, wat te weinig voorzichtig was.
Ziedaar het eerste officiële, handbeschilderde, en (voorlopig) volkomen unieke, Ochtendgrijs-shirt.
Noot: Nu nog de tijd vinden om dit enkele keren over te doen, en ik kan opnieuw enkele beloftes nakomen… Ach.
Summer Blonde
Twee dagen geleden aangeschaft en ondertussen voor driekwart gelezen: Adrian Tomine’s Summer Blonde.
Niet ouder dan 16 was Adrian Tomine toen hij Optic Nerve ging uitbrengen, een stripreeks waarvan elke editie uit één of meerdere kortverhalen bestaat en die sinds 1994 bij het Canadese Drawn & Quarterly is ondergebracht.
Van die kortverhalen werden er ondertussen ook enkele gebundeld, onder meer in het niet geheel onbekende Shortcomings, dat in het Nederlands verscheen als Tekortkomingen. Ook deze Summer Blonde, uit 2002 alweer, is zo’n verzameling.
Het werk van de 36-jarige Amerikaan kent best wat tegenstanders. Plotarme verhaaltjes voor onzekere twintigers, zeggen ze, met in de hoofdrol vooral onbereikbare meisjes aan de ene kant, en depressieve creeps aan de andere. Anderen zien er een portret in van een huidige generatie post-modernistische luierikken, twijfelende jongvolwassenen. In elk van de vier verhalen in Summer Blonde blinken de hoofdrolspelers alleszins uit in eenzaamheid en ontspoord gedrag.
Wat ikzelf echter het meest waardeer, is de hyperrealistische klare lijn waarmee Tomine dit alles in beeld brengt. En al kent ook die enige kritiek—hij is zeker niet de eerste die de stijl hanteert, louter de kwaliteit van de prentjes is al reden genoeg om het ding in huis te halen.