Met enige vertraging stel ik u voor: het officiële Ochtendgrijs-shirt.
Je zou ‘t kunnen beschrijven als een haast kinderachtig artistiek willen zijn, eigenhandig zo’n t-shirt bekliederen. Je zou het ook kunnen bestempelen als pure beroepsmisvorming, want ik noem het een prototype.
Feit is, prototypes zijn mijn ding. Tot voor kort vooral op, maar recenter ook naast de werkvloer. Artistiek willen zijn is dat minder, maar soms (en helemaal niet vaak genoeg) kan ik het kliederen niet laten.
En dus, ik aan de slag. Met textielverf uit De Banier en kwaliteitstextiel uit Zeeman, godbetert. Prototypes hoeven immers niet duur te zijn.
De originele vectortekening netjes schalen en dan afdrukken op ‘n stuk hoogwaardig karton, met een cuttermesje en het daarbij gepaarde gevloek de lijntjes nauwkeurig afgaan, een en ander nog eens nameten, en dan maar sjabloneren. Eveneens netjes en nauwkeurig.
Eerst het wit en dan het zwart. Vervolgens, met de losse hand, wat details links en rechts. Om af te sluiten met enig retoucheerwerk waar ik eerst, ondanks alle voorzorgsmaatregelen, wat te weinig voorzichtig was.
Ziedaar het eerste officiële, handbeschilderde, en (voorlopig) volkomen unieke, Ochtendgrijs-shirt.
Noot: Nu nog de tijd vinden om dit enkele keren over te doen, en ik kan opnieuw enkele beloftes nakomen… Ach.
Donderdag bleek het gedaan met surfen, en na vrijdag had ik nog steeds geen oplossing gevonden. Omdat ‘drastisch’ mijn middle name is, heb ik de boel dan maar meteen gewist. Eerst GRUB, om later niet in de problemen te komen—een ezel, een steen, you know—en dan Ubuntu zelf. Van Windows ben ik bij nader inzien de laatste tijd al bij al tevreden, en voor een leven zonder WiFi of mijn externe audio-interface voel ik me nog veel te jong…
