Enfin, laat nu het feit dat ik quasi nooit de trein neem ook de reden zijn dat ik liever dát belastinggeld dat uit mijn zak komt, niet naar de NMBS zie gaan. Niet volledig los daarvan: ik zou ook liever géén deel van mijn bijdrage naar de katholieke kerk zien gaan. Of de protestantse. Of de islamitische. Of eendert welke. Ik zou dat geld teruggestort willen. Opdat ik er een FSM-t-shirt van kan kopen. Het Vliegend Spaghettimonster is dat. Met z’n noodly appendage, jawel.

Ik concludeer: openbaar vervoer ís wel ‘n beetje religie, of niet soms?

Wie óf op 13 juni z’n stemformulier van een zelfgeschetste fallus voorzag en dat kon bewijzen, óf in diezelfde periode ondergetekende een postkaart met daarop soortgelijke afbeelding (een ietwat verdachte antieke tempelzuil, bijvoorbeeld) toestuurde, zou immers in de prijzen vallen.

Omdat grijs ons ding is, schittert een ‘s mans meer artistieke creaties hieronder in sierlijk zwart-wit.

Ben ermee bezig!

Voor de anime-noob onder u: Evangelion is een Japanse animatiereeks uit de jaren ’90. Het verhaal speelt zich af in de nabije toekomst en draait om een stel jongeren die met behulp van de biomechanische robots, of Evangelions, die ze besturen, de wereld moeten verdedigen tegen aanvallen van de mysterieuze Angels. Of zoiets. En daarnaast ook nog eens met hun eigen problemen kampen.

Terzijde: het introliedje heeft een enorm Eurovisiesongfestival-potentieel.

Niemand miste me. Daar was je verkeerd.

Los daarvan, nog even het volgende:

1. Ik vind email en telefoon nog steeds even gemakkelijk of zelfs gemakkelijker om met mijn vrienden in contact te blijven. Maar misschien is dat gewoon zo omdat ik er geen vijfduizend heb.
2. Ik vind ‘traditionele’ communicatiemiddelen ook veel gemakkelijker om bepaalde ‘vrienden’ uit te sluiten van wat ik soms te zeggen heb. Geen gedoe met privacy-instellingen, om maar wat te noemen.
3. ‘t Is bizar hoeveel foto’s van vrienden van vrienden—en dat zijn er gauw duizenden—je kan bekijken, en ze bekijken was best leuk, maar zelfs dat gaat éigenlijk behoorlijk snel vervelen.

Dag, Facebook. Het was leuk, maar dat was het ontwerpen van webpagina’s m.b.v. FrontPage ook, destijds.

Niet volledig los daarvan, brandt spookt volgende vraag al enkele dagen op m’n lippen al even door mijn hoofd: ‘Wat maakt iemand geek?’ Maak daarvan: ‘Wat maakt iemand geek, dezer dagen?’

In lang vervlogen tijden—en daarmee wil ik zeggen: zo’n dikke 5 tot kleine 10 jaar geleden—besteedden geeks uren aan het experimenteren met HTML en aanverwante technologieën. Ze verlieten HTML4 voor XHTML en probeerden met vallen en opstaan hun persoonlijke website op te smukken met behulp van CSS in plaats van tabellen.

Blogware deed z’n intrede. Blogger en zo. Movable Type was destijds behoorlijk populair bij de wat meer technisch onderlegde bloggers. WordPress kwam wat later. Vraagtekens en ampersands werden uit URL’s gebannen. Men besloot ze zoekmachinevriendelijk (en ook voor mensen leesbaarder) te maken. The semantic web en zo, allemaal geeks.

Uiteraard bestonden geeks reeds lang daarvoor, toen ze zich nog bezig hielden met het onderhouden van hun FreeBSD-systemen, het schrijven van embedded software voor robots, het daarbijhorende discussiëren over het al dan niet terecht gebruik van een pointer op die ene plaats in de broncode, en, althans wanneer ze niet voor een computerscherm zaten, het bekijken van Star Trek op Betamax.

Tot zover bovenstaand streepje geschiedenis. De vraag ging over het heden.

Wat heet nu nog geek? Is dat een Twitter-account? Een iPhone? Een weblog? Vereist geek zijn nog enige technische kennis? Tellen stripverhalen graphic novels eigenlijk nog? Wat met robotica-hobbyisten? Dragers van een met duct tape hersteld brilmontuur? Zijn @YLeterme en @ElioDiRupo geeks? Is mijn baas er een?

[Update] Star Wars-fans en fervente lezers van Asimov die zich geweerd voelen uit mijn korte geschiedenislesje: ik belicht de zaken slechts van de kant die ik het beste ken of beschrijf ze zoals ik ze me zelf voorstel. Dit alles is verre van een wetenschappelijke publicatie.

Denk kolommen, denk grid. Denk hyperlinks in de footer én in de (nieuwe) sidebar. Denk dezelfde eenvoudige kleuren als voordien.

[Update] Denk tevens enige illustratieve verfraaiing.

Bij deze.