Ik lees de laatste tijd al eens wat over cutest male en cutest female geek contests. Iemand nomineren kan door de organisator op een of andere manier te laten weten wie volgens jou kans maakt. Daarop reageert de ene genomineerde alvast enthousiast, terwijl de andere verwonderd kijkt en zich afvraagt of hij of zij dan geek is.

Niet volledig los daarvan, brandt spookt volgende vraag al enkele dagen op m’n lippen al even door mijn hoofd: ‘Wat maakt iemand geek?’ Maak daarvan: ‘Wat maakt iemand geek, dezer dagen?’

In lang vervlogen tijden—en daarmee wil ik zeggen: zo’n dikke 5 tot kleine 10 jaar geleden—besteedden geeks uren aan het experimenteren met HTML en aanverwante technologieën. Ze verlieten HTML4 voor XHTML en probeerden met vallen en opstaan hun persoonlijke website op te smukken met behulp van CSS in plaats van tabellen.

Blogware deed z’n intrede. Blogger en zo. Movable Type was destijds behoorlijk populair bij de wat meer technisch onderlegde bloggers. WordPress kwam wat later. Vraagtekens en ampersands werden uit URL’s gebannen. Men besloot ze zoekmachinevriendelijk (en ook voor mensen leesbaarder) te maken. The semantic web en zo, allemaal geeks.

Uiteraard bestonden geeks reeds lang daarvoor, toen ze zich nog bezig hielden met het onderhouden van hun FreeBSD-systemen, het schrijven van embedded software voor robots, het daarbijhorende discussiëren over het al dan niet terecht gebruik van een pointer op die ene plaats in de broncode, en, althans wanneer ze niet voor een computerscherm zaten, het bekijken van Star Trek op Betamax.

Tot zover bovenstaand streepje geschiedenis. De vraag ging over het heden.

Wat heet nu nog geek? Is dat een Twitter-account? Een iPhone? Een weblog? Vereist geek zijn nog enige technische kennis? Tellen stripverhalen graphic novels eigenlijk nog? Wat met robotica-hobbyisten? Dragers van een met duct tape hersteld brilmontuur? Zijn @YLeterme en @ElioDiRupo geeks? Is mijn baas er een?

[Update] Star Wars-fans en fervente lezers van Asimov die zich geweerd voelen uit mijn korte geschiedenislesje: ik belicht de zaken slechts van de kant die ik het beste ken of beschrijf ze zoals ik ze me zelf voorstel. Dit alles is verre van een wetenschappelijke publicatie.