In heavy rotation lately is Wouldworks van Rebuke. 31 minuten technical skatepunk uit Zweden, is dat, à la Satanic Surfers en Randy. Razende drums, dito gitaren, en hopen achtergrondvocalen. De stem niet altijd even toonvast. Een al bij al behoorlijk geslaagde—in dit genre niet vanzelfsprekend—productie. Uit op het Belgische Kickass Records.
Download gratis nummer 6 op het album, Gonzales, of luister via PureVolume.
Op 5/09/’10 zou Rebuke nog ‘s afzakken naar het Rock Café op de Leuvense Oude Markt, en de kans is reëel dat ik even ga kijken, dan.
Ook leuk: alles is uitgebracht onder een Creative Commons-licentie.
Trefwoorden: creative commons, kickass records, muziek, punk rock, rebuke, skatepunk, wouldworks, zweden
Ik ben m’n Postvak IN aan ‘t doorploeteren met de bedoeling die doos wat uit te mesten, en heb daar zonet het volgende gespot: ‘… een trillende cocktail van coole muziek en mensen verkleedt [sic] in de meest bizarre en komische stripfiguren…’ Nu zie ik dat soort dingen dagelijks op ‘t werk, maar ‘t was toch weer even luidop lachen.
Trefwoorden: dt-fouten, e-mail, spraakkunst
Onder het motto ‘oude, verwijderde en opnieuw opgeviste berichten recycleren updaten’, nog even het volgende.
Nu kijk ik normaalgezien nooit tv, maar toen ik laatst bij m’n vriendin in de zetel lag te wachten tot ik voor het avondeten kon aanschuiven, zapte ik hem ineens opnieuw tegen ‘t lijf: De Cock. Met C-O-C-K, nog wel. Napratend met vrouw en collega’s na ‘t oplossen van een zaak.
Zo zou ik dat ook doen, dat napraten, mocht ik rechercheur zijn. Als ik privé-detective was, daarentegen, zou ik waarschijnlijk napraten met alleen mezelf en een glas whisky. En dat bij voorkeur in een Amerikaanse stripclub.
Maar bon, wat ik wilde zeggen: voornamen, who needs ‘em? Detectives alvast niet. Maar ook hun bedenkers brengen het er meer dan behoorlijk af zónder. De Cock en Baantjer. Of Aspe, met z’n Van In. En dan heb je nog Deflo, al ben ik diens hoofdpersonages alweer vergeten—maar ze hebben dan ook geen televisieserie.
Tot slot: ook Morse vermeldt nooit z’n voornaam. Wie hem niettemin als eerste weet neer te pennen, krijgt … euh, niks een t-shirt. Enigszins cryptische tip: kombuis.
Trefwoorden: aspe, baantjer, deflo, detectives, name dropping, televisie
‘t Is af. wel, ik ben ‘t beu. Het eerste officiële t-shirt. Alleen de kleur ligt nog niet vast. ‘k Heb het voorlopig oranje ingekleurd. Onderbewuste oranjekoorts? Zeker niet.
Hoe dan ook, de definitieve kleur blijft nog even een verrassing.
Trefwoorden: design, esthetica, oranje, t-shirt
De heer @boskabout mag binnenkort—uit mijn mond pen is dat een zéér rekbaar begrip—een exclusief t-shirt verwachten.
Wie óf op 13 juni z’n stemformulier van een zelfgeschetste fallus voorzag en dat kon bewijzen, óf in diezelfde periode ondergetekende een postkaart met daarop soortgelijke afbeelding (een ietwat verdachte antieke tempelzuil, bijvoorbeeld) toestuurde, zou immers in de prijzen vallen.
Omdat grijs ons ding is, schittert een ‘s mans meer artistieke creaties hieronder in sierlijk zwart-wit.
Ben ermee bezig!
Trefwoorden: byblos, esthetica, geekiness, kunst, libanon, politiek, serieus, t-shirt, twitter, verkiezingen, wedstrijd
Omdat het niet altijd grauw en grijs moet zijn. Tegenwoordig bekijk ik voor het slapengaan een aflevering of twee van Evangelion. En dat vind ik leuk.
Voor de anime-noob onder u: Evangelion is een Japanse animatiereeks uit de jaren ’90. Het verhaal speelt zich af in de nabije toekomst en draait om een stel jongeren die met behulp van de biomechanische robots, of Evangelions, die ze besturen, de wereld moeten verdedigen tegen aanvallen van de mysterieuze Angels. Of zoiets. En daarnaast ook nog eens met hun eigen problemen kampen.
Terzijde: het introliedje heeft een enorm Eurovisiesongfestival-potentieel.
Trefwoorden: anime, eurovisiesongfestival, evangelion, geekiness, japan, manga