Mijn favoriete stoner-band is Fu Manchu, en dat sinds 1998, toen ik over hen las in het maartnummer van Thrasher—u weet wel, het enige skateboardmagazine die naam waardig. (Ik las in dat voor mij legendarische nummer ook voor het eerst over The Get Up Kids, die nog grotere jeugdhelden mijner, maar dat tussen haakjes.)

Laaggestemde gitaren en wat tragere tempo’s dan gewoonlijk en zo, dat was voor mij behoorlijk nieuw destijds. En die legendarische foto van Tony Alva himself op hun The Action Is Go, de enige plaat van hen die ik in de plaatselijke openbare bibliotheek kon vinden, die vond mijn dertienjarige ik ook behoorlijk impressionant.