Andy Budd heeft het met de massa volstrekt nutteloze apps wel gehad. Stop de app-pollutie!
Mei 2011
Want anders wordt het koud
Onlangs zag ik omstreeks een uur of elf ‘s avonds twee politieagenten een kebapzaak buitenkomen. Het vestje opengeritst en al wat losser om de schouders, je kent dat wel. Waarop de twee heren in een grijze wagen stappen die aan de ‘verkeerde’ kant (‘t is te zeggen, links) van de weg op een busstopplaats staat geparkeerd.
En dus vermoed ik nu dat foutparkeren mag als het met eten en koud worden te maken heeft. Dat dat een soort uitzondering is in het verkeersreglement.
‘Samenstelling’ is een belangrijk begrip, want een basisregel van de Nederlandse spelling is dat samenstellingen aaneen worden geschreven. Bij korte samenstellingen gaat het aaneenschrijven meestal goed. Fouten als rug zak en voet bal komen niet zo vaak voor. Maar bij talloze langere woorden, zoals rugzaktoerisme en voetbalverslaggevingsjargon, gaat het vaak mis: veel mensen schrijven (delen van) deze samenstellingen ten onrechte los. — Onze Taal
Klaar voor de blog-revival
Dat we met z’n allen minder naar een Twitter-client moeten staren, en meer bloggen—u weet wel, in volzinnen en zo! Dat Chris Shiflett dat ook vindt. En hij niet alleen is in het land der vooraanstaande web developers.
Dat dat, zoals dhr. McLellan zegt, niet het einde van Twitter hoeft te betekenen:
There’s room for both — for quick headline thoughts and for more reasoned posts.
Wel, dat vind ik ook.
En omdat meer schrijven alleen kan als je ook voldoende op de hoogte blijft, en andermans geschriften de beste bron van inspiratie zijn, ben ik zowaar mijn voorheen lege Google Reader gaan gebruiken.
En ik denk aan dit alles omdat ik dankzij diezelfde Google Reader zonet lees dat, out of all begeerlijke twitteraars, Boskabout himself officieel een Twitter-pauze inlast. De revolutie is begonnen.
Windows 7, naast Ubuntu
Gisteren was weer zo’n woensdag. Hoog tijd, meende ik, tijd voor een algehele cleanup.
En dus de net gebrande—en gans legale—Windows-schijf erin, en enkele muisklikken en een half uurtje later was mijn computer opnieuw helemaal netjes.
Omdat ik niet snel tevreden ben, ook maar die Ubuntu-schijf die ik nog liggen had erin. Een partitie gekozen, de bestaande Windows-installatie enigszins verkleind, en enkele muisklikken en een half uurtje later was mijn dual-boot-systeem bijna helemaal in orde.
Bleek Ubuntu 10.10 (de versie die ik liggen had) nog steeds een beetje hulp nodig te hebben om met m’n crappy draadloze netwerkadapter aan de slag te kunnen. De oplossing was snel gevonden.
Nu kan ik veilig surfen, mailen, programmeren and what not onder Linux, en mijn kakelverse Windows-installatie geheel en al voorbehouden voor audiotoepassingen. Dat laatste zou dezer dagen ook gewoon onder Linux moeten kunnen, maar die stap (i.e. m’n Line 6 Pod Studio UX1—I know—en E-MU 0404 aan de praat krijgen, en met iets als Ardour leren werken) wil ik liever nog niet meteen zetten.
Een andere mogelijk toekomstig experiment is VirtualBox, maar ook dat zien we nog wel.