Here you are, een communautair getinte post.

Tijdens een zeldzaam moment van verveling durf ik al eens door de discussiefora op De Standaard Online bladeren. Niet zelden wordt daar beweerd dat men België, onder invloed van de blijkbaar alomtegenwoordige Franstalige media, in het buitenland bijna steeds aanziet als geheel Franssprekend. Laat mij dat, op basis van enkele relatief recente ervaringen, nu net volledig tegenspreken.

Onlangs, op de grens tussen de Verenigde Staten en Canada. Vraagt die agent hoe lang ik in de V.S. was. Ik antwoord: ‘Drie dagen maar.’ Hij: ‘Iets gekocht?’ Ik: ‘Niet echt.’ De man: ‘Definieer “niet echt”.’ Waarop ik: ‘Eén sweater.’ En hij: ‘Hoeveel gaf je uit?’ Ik: ‘Zo’n 25 dollar.’ De agent: ‘Uit België, hé?’ Ik: ‘Ja.’ Hij: ‘Okee. Auf Wiedersehen!’

Nog geen week later, op bezoek bij kennissen aldaar: ‘Oh, jij woont in België. Wil je voor ons eens iets in het Duits zeggen, dan?’

Beschermers Behoeders der Vlaamse cultuur, zoudt u niet snel eens de pijlen richten op uw Germaanse broeders, verdorie?