Zonet in de bib verkregen, naast de boete van 7 euro: lekkers voor de dvd-speler—The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford, De aanslag en Blade Runner—zowel als voor diens minder visuele tegenhanger—Vitalics jongste, Flashmob.
Update [23:48]
Goed voor een gemiddelde IMDB-score (op dit moment, althans) van 7,8! Hooray!
De bib is waanzinnig.
Op het nachttafeltje: Philip Roths Amerikaanse pastorale en Osamu Tezuka’s Ode aan Kirihito.
Bovenop de DVD-speler: Gus Van Sants Paranoid Park en Katsuhiro Otomo presents Memories.
In de CD-speler: Channel Zero’s Unsafe, inclusief 6-track bonus-CD.
En nu zien of dat alles wat wordt.
De sound chips van je oude NES en Game Boy die samen zowat het beste van Weezer brengen? Perfect mogelijk: online label Pterodactyl Squad brengt een compilatie uit met versies van Weezer-songs die voor het merendeel met oude hardware in elkaar werden gestoken. Cuomo meets Kirby en dus twee keer nostalgie van het geeky type. Twee woorden: awe—wait for it—some!
Ik lanceer een nieuwe lay-out. Een die gebruik maakt van een so-called CSS framework, wat resulteert in niet altijd even fraaie markup. En toch.
Denk kolommen, denk grid. Denk hyperlinks in de footer én in de (nieuwe) sidebar. Denk dezelfde eenvoudige kleuren als voordien. Update: denk tevens enige illutratieve verfraaiing.
Bij deze.
Kristel en Karen zijn op zoek naar een nieuwe vriendin. Hou je van kids? Zingen, misschien? Zo mogelijk nog belangrijker: is jouw naam Kim, Kristien, Katrien, Kelly, Karolien of Kimberley? Dan heb je pech: de inschrijvingen zijn afgesloten.
Windows Verkenner werkt niet meer. Na zo’n twee jaar en half kan Vista stilaan met zowat alles overweg—er bestaat een patch voor Tomb Raider 3—behalve met zichzelf.
Wakker worden. Vaststellen dat het nog maar 13 uur is. Op dan maar.
Ontbijt. Als in: américain préparé, mainly. Vergezeld van tabasco en Worcestersaus, en het minimum aan pistolet. En chocolademelk. Hoe meer bier je de vorige avond dronk, hoe groter ‘s morgens de zin in warme choco, lijkt het wel.
Baf. Als in: zichzelf neerleggen in de zon. En nadien niet meer bewegen. Het een half uur volhouden. Die halters nog eens de lucht insteken. Het na vijf minuten voor bekeken houden. Een boek dan maar. Garp, als beginnend Irving-lezer. Het na zeven pagina’s voor bekeken houden.
Filet pur en frieten, constante waarde op zondagavond. En dan Tony Soprano. Zonder zelfs maar een blik te werpen op het hoe dan ook teleurstellende tv-aanbod. Seizoen 1, nog maar. Aflevering 3. Aflevering 4.
Tanden poetsen. Een nieuwe obsessie, lijkt het wel. Scheren. Enigszins, althans, want met de trimmer. Dan op tijd het bed in. Met boek. Opnieuw Garp. Het hoe dan ook te laat maken. En slapie doen.